@. Lost Spring – Stories of Stolen Childhood - 1: হেৰাই যোৱা বসন্ত – চুৰি হোৱা শৈশৱৰ কাহিনীসমূহ - 1

---

Theme of the Activity | কাৰ্যকলাপৰ মূল বিষয়

The lesson highlights a social paradox: the people who create beautiful and valuable products often live in poverty and hardship. এই অধ্যায়ত এক সামাজিক বৈপৰীত্য দেখুওৱা হৈছে। যিসকলে সুন্দৰ আৰু মূল্যবান সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰে, তেওঁলোকেই প্ৰায়ে দাৰিদ্ৰ্য আৰু কষ্টৰ জীৱন কটায়।

Activity | কাৰ্যকলাপ

• Observe your surroundings and identify similar examples of such social paradoxes. আপোনাৰ চৌপাশ চাওক আৰু এনে ধৰণৰ সামাজিক বৈপৰীত্যৰ উদাহৰণ বিচাৰক।


• Write a paragraph of 200–250 words on any one example. যিকোনো এটা উদাহৰণৰ ওপৰত ২০০–২৫০ শব্দৰ এটা অনুচ্ছেদ লিখক।


• Before writing, prepare short notes to organize your ideas. লিখাৰ আগতে মূল বিষয়বোৰ টোকা (Notes) আকাৰত প্ৰস্তুত কৰক।

Theme | মূল বিষয়

The suffering of street children who are forced to work at an early age and are deprived of education. সৰু বয়সতে কাম কৰিবলৈ বাধ্য হোৱা আৰু শিক্ষাৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত পথশিশুসকলৰ দুখ-কষ্ট।

Sub-Theme | উপ-বিষয়

Society and political leaders often remain indifferent to the suffering of poor people. সমাজ আৰু ৰাজনৈতিক নেতৃত্বে বহু সময়ত দুখীয়া লোকসকলৰ কষ্টৰ প্ৰতি উদাসীন হৈ থাকে।

Comprehension | পাঠ-বুজা

• Understand the facts of the lesson. পাঠৰ তথ্যসমূহ ভালদৰে বুজা।


• Develop sympathy and sensitivity towards poor children. দুখীয়া শিশুসকলৰ প্ৰতি সহানুভূতি গঢ়ি তোলা।


• Think about social and economic problems. সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক সমস্যাসমূহৰ বিষয়ে চিন্তা কৰা।

Talking About the Text | পাঠটোৰ ওপৰত আলোচনা

• Improve speaking fluency. স্পষ্টভাৱে কথা কোৱাৰ দক্ষতা বৃদ্ধি কৰা।


• Develop social awareness. সামাজিক সচেতনতা গঢ়ি তোলা।


• Discuss the dreams of poor children and the reality of child labour. দুখীয়া শিশুৰ সপোন আৰু শিশুশ্ৰমৰ বাস্তৱতা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা।

Thinking About Language | ভাষাৰ বিষয়ে চিন্তা

Learn how figures of speech make writing more effective and expressive. সাহিত্যিক অলংকাৰ ব্যৱহাৰ কৰিলে লিখনি কেনেকৈ অধিক আকৰ্ষণীয় আৰু প্ৰভাৱশালী হয়, সেই বিষয়ে শিকা।

Writing | লিখন

Practise note-making and report writing based on observation and understanding. পৰ্যবেক্ষণ আৰু বুজাবুজিৰ ভিত্তিত টোকা প্ৰস্তুত কৰা আৰু প্ৰতিবেদন লিখাৰ অভ্যাস কৰা।

Think as You Read | পঢ়ি থাকোঁতে চিন্তা কৰক

1. What is Saheb looking for in the garbage dumps ? Where is he and where has he come from ? (১. ছাহেবে আৱৰ্জনাৰ দ'মত কি বিচাৰে ? তেওঁ এতিয়া ক'ত আছে আৰু ক'ৰ পৰা আহিছে ?)

Ans: Saheb is looking for useful items, money, or anything valuable in the garbage dumps. He lives in Seemapuri, on the outskirts of Delhi. He came from Dhaka, Bangladesh, after storms destroyed his family's home and fields. উত্তৰ: ছাহেবে আৱৰ্জনাৰ দ'মত মূল্যবান বস্তু, টকা বা ব্যৱহাৰযোগ্য সামগ্ৰী বিচাৰে। তেওঁ এতিয়া দিল্লীৰ উপকণ্ঠৰ সীমাপুৰীত বাস কৰে। ধুমুহাই তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ঘৰ আৰু খেতিপথাৰ ধ্বংস কৰাৰ পিছত তেওঁলোক বাংলাদেশৰ ঢাকাৰ পৰা আহিছিল।

2. What explanations does the author offer for the children not wearing footwear ? ২. শিশুসকলে জোতা নিপিন্ধাৰ বিষয়ে লেখিকাই কি ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে ?

Ans: Some people say that going barefoot is a tradition. However, the author believes that the real reason is poverty. The children cannot afford footwear, and the excuse of tradition hides their poor condition. উত্তৰ: কিছুমানে কয় যে খালী ভৰিৰে খোজ কঢ়াটো এক পৰম্পৰা। কিন্তু লেখিকাৰ মতে, ইয়াৰ প্ৰকৃত কাৰণ হৈছে দাৰিদ্ৰ্য। শিশুসকলৰ জোতা কিনাৰ সামৰ্থ্য নাই, আৰু “পৰম্পৰা” বুলি কোৱাটো তেওঁলোকৰ দৰিদ্ৰ অৱস্থা লুকুৱাবলৈ এটা অজুহাত।

3. Is Saheb happy working at the tea-stall ? Explain. ৩. চাহৰ দোকানত কাম কৰি ছাহেব সুখী নেকি ? ব্যাখ্যা কৰা।

Ans: No, Saheb is not happy. Although he earns ₹800 and gets free meals, he has lost his freedom and carefree childhood. The steel canister he carries symbolises the burden of responsibility, and he no longer looks cheerful. উত্তৰ: নাই, ছাহেব সুখী নহয়। যদিও তেওঁ ₹800 দৰমহা আৰু বিনামূলীয়া আহাৰ পায়, তথাপিও তেওঁ নিজৰ স্বাধীনতা আৰু চিন্তামুক্ত শৈশৱ হেৰুৱাইছে। তেওঁ কঢ়িয়াই ফুৰা ষ্টীলৰ কেনিষ্টাৰটোৱে দায়িত্বৰ বোজা বুজায়, আৰু আগৰ দৰে তেওঁৰ মুখত আনন্দৰ হাঁহি নাথাকে।

===================================================================

1. What makes the city of Firozabad famous ? ১. ফিৰোজাবাদ চহৰ কিহৰ বাবে বিখ্যাত ?

Ans: Firozabad is famous for its glass bangle industry. It is the centre of India's glass-blowing industry, where thousands of families have been making colourful glass bangles for generations. উত্তৰ: ফিৰোজাবাদ কাঁচৰ চুড়ি উদ্যোগৰ বাবে বিখ্যাত। ই ভাৰতৰ কাঁচ ফুঁৱাই চুড়ি তৈয়াৰ কৰা উদ্যোগৰ অন্যতম মুখ্য কেন্দ্ৰ, য'ত হাজাৰ হাজাৰ পৰিয়ালে প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি ৰঙীন কাঁচৰ চুড়ি তৈয়াৰ কৰি আহিছে।

2. Mention the hazards of working in the glass bangles industry. ২. কাঁচৰ চুড়ি উদ্যোগত কাম কৰাৰ বিপদসমূহ উল্লেখ কৰা।

Ans: The workers, especially children, face many hazards. They work in hot furnaces, dark and poorly ventilated rooms, and are exposed to glass dust, smoke, and high temperatures. These conditions often damage their eyesight, cause breathing problems, burns, and other health issues. উত্তৰ: কাঁচৰ চুড়ি উদ্যোগত কাম কৰা শ্ৰমিক, বিশেষকৈ শিশুসকলে বহু বিপদৰ সন্মুখীন হয়। তেওঁলোকে অত্যন্ত গৰম ভাঁটিত, আন্ধাৰ আৰু বায়ু চলাচল নথকা কোঠাত কাম কৰে। কাঁচৰ ধূলি, ধোঁৱা আৰু অতিপাত তাপৰ বাবে তেওঁলোকৰ চকুৰ দৃষ্টিশক্তি নষ্ট হয়, শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ সমস্যা, দগ্ধ হোৱা আৰু অন্যান্য স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা দেখা দিয়ে।

3. How is Mukesh's attitude to his situation different from that of his family ? ৩. নিজৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি মুকেশৰ মনোভাৱ তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মনোভাৱতকৈ কেনেকৈ পৃথক ?

Ans: Unlike his family, Mukesh does not want to continue the traditional bangle-making work. He dreams of becoming a motor mechanic and is determined to learn the job. His family accepts poverty and their fate, but Mukesh wants to change his future through hard work. উত্তৰ: মুকেশে নিজৰ পৰিয়ালৰ দৰে বংশগত চুড়ি তৈয়াৰ কৰাৰ কাম কৰি থাকিব নিবিচাৰে। তেওঁৰ সপোন হৈছে এজন মটৰ মেকানিক হোৱা, আৰু সেই কাম শিকিবলৈ তেওঁ দৃঢ়সংকল্প। তেওঁৰ পৰিয়ালে দাৰিদ্ৰ্য আৰু ভাগ্যক স্বীকাৰ কৰি লৈছে, কিন্তু মুকেশে কঠোৰ পৰিশ্ৰমেৰে নিজৰ ভৱিষ্যৎ সলনি কৰিব বিচাৰে।